♥ღهرچقدرتنهاشویم بازهم خداهست♥ღ
دوستان خوب هستید؟؟؟؟؟؟ امیدوارم که حالتون خوب باشههههههه من که خیلی خوبممممممممممم امروزعقدکنونه داداشمههههههههههههههههههه اخی داداشیم داره زن می گیره دیگه بایدبرم خونمون خیلی شلوغهههههههههههه فعلابای دوستان گلممممممممممممم واسه همین نوشتم خدایا ! دلم باز امشب گرفته بیا تا کمی با تو صحبت کنم بیا تا دل کوچکم را خدایا فقط با تو قسمت کنم خدایا ! بیا پشت آن پنجره که وا می شود رو بسوی دلم بیا پرده ها را کناری بزن که نورت بتابد به روی دلم خدایا ! کمک کن که من نردبانی بسازم و با آن بیایم به شهر فرشته همان شهر دوری که بر سر در آن کسی اسم رمز شما را نوشته خدایا ! خدایا ! کمک کن که پروانه شعر من جان بگیرد کمی هم به فکر دلم باش........مبادا بمیرد خدایا ! دلم را که هر شب نفس میکشد در هوایت اگر چه شکسته شبی می فرستم برایت.
"عرفان نظر آهاری" بس كه جفا ز خار وگل ديد دل رميده ام همچو نسيم از اين چمن پاي برون كشيده ام شمع طرب ز بخت ما آتش خانه سوز شد گشت بلاي جان من عشق به جان خريده ام حاصل دور زندگي صحبت آشنا بود تا تو ز من بريده اي من ز جهان بريده ام تا به كنار من بودي بود به جا قرار دل رفتي ورفت راحت از خاطر آرميده ام تا تو مراد من دهي كشته مرا فراق تو تا تو به داد من رسي من به خدا رسيده ام چون به بهار سر كند لاله ز خاك من برون اي گل تازه ياد كن از دل داغديده ام يا ز ره وفا بيا يا ز دل رهي برو سوخت در انتظار تو جان به لب رسيده ام وقتي که خدا داشت منو بدرقه مي کرد بهم گفت: جايي که ميري آدماازجنس برگند یاد دارم در غروبی سرد سرد يک شبي مجنون نمازش را شکست گفت يا رب از چه خوارم کرده اي جام ليلا را به دستم داده اي سالها با جور ليلا ساختي مرتضی عبداللهی 
عاشم من عاشق وخسته
پاي تو موندن وساختن دل به هيچکسي نبستن
نه به عشقت نه به عشقم قسم دروغ نخوردم
بازيه بردن وباختن به تو باختم ونبردم
وقت گريه هات دلم روبه شب وشعله کشيدم
حقمو دادي ورفتي من به هيچي نرسيدم
خيلي سخته دل بريدن
خيلي سادست دل شکستن
سخته عاشقونه موندن
دل به هيچ کسي نبستن
چه عذابيه که امروزتورودارم وندارم
موندي تاابدتوقلبم
امارفتي ازکنارم
-------------------------------------
دوستان من عاشق هیچ کس نیستم اماگاهی خیلی دلم تنگ می شه
حتی خودمم هم نمی دونم دلتنگ کی یاچی این شعرروهم دوست دارم
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه گذاشتن سدی در برابر روديست که از چشمانت جاری است.
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترين حالت شکسته است.
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن تکيه کنی و از غم زندگی برايش اشک بريزی.
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدايی به سرانجام برسانی.
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن يک همراه واقعيست که در سخت ترين شرايط همدم تو باشد.
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترين احساس زندگی است.
عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست.
مردمي داره که ميشکوننت ، نکنه غصه بخوري ، من همه جا باهاتم
تو تنها نيستي تو کوله بارت عشق مي ذارم که بگذري، قلب ميذارم
که جا بدي ، اشک ميدم که همراهيت کنه و مرگ که بدوني
برمگردي پيشم
گاهی بارون
گاهی پاییزن وزردن
زمستون دیده نمی شن
تابستون سایه بون سبزند
آدمه خیلی قشنگن
ولی حیف که هرلحظه یه رنگن!
می گذشت از کوچه ما دوره گرد
داد میزد : کهنه قالی میخرم
دسته دوم جنس عالی میخرم
کاسه و ظرف سفالی میخرم
گر نداری کوزه خالی میخرم
اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی کشید بغضش شکست
اول ماه است و نان در سفره نیست
ای خدا شکرت ولی این زندگیست ؟
بوی نان تازه هوشش برده بود
اتفاقا مادرم هم روزه بود
خواهرم بی روسری بیرون دوید
گفت : آقا سفره خالی میخرید ؟
بي وضو در کوچه ليلا نشست
عشق آن شب مست مستش کرده بود
فارغ از جام الستش کرده بود
سجده اي زد بر لب درگاه او
پُر ز ليلا شد دل پر آه او
بر صليب عشق دارم کرده اي
وندر اين بازي شکستم داده اي
نيشتر عشقش به جانم مي زني
دردم از ليلاست آنم مي زني
خسته ام زين عشق،دل خونم نکن
من که مجنونم تو مجنونم نکن
مرد اين بازيچه ديگر نيستم
اين تو و ليلاي تو... من نيستم
گفت اي ديوانه ليلايت منم
در رگ پنهان و پيدايت منم
من کنارت بودم و نشناختي
عشق ليلا در دلت انداختم
صد قمار عشق يکجا باختم
کردمت آواره صحرا نشد
گفتم عا قل مي شوي اما نشد
سوختم در حسرت يک يا ربت
غير ليلا بر نيامد از لبت
روز و شب او را صدا کردي ولي
ديدم امشب با مني گفتم بلي
مطمئن بودم به من سر مي زني
در حريم خانه ام در مي زني
حال اين ليلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بي قرارت کرده بود
مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم
لالا لالا ديگه بسه گل لاله
بهار سرخ امسال مثل هرساله
هنوزم تيروتركش قلب و مي شناسه
هنوزشب زير سرب و چكمه مي ناله
نخواب آروم گل بي خارو بي كينه
نمي بيني نشسته گوله تو سينه
آخه بارون كه نيست ، رگبار باروته
سزاي عاشق هاي خوب ما اينه ؟
نترس از گوله ي دشمن گل لادن
كه پوست شيره پوست سرزمين من
اجاق گرم سرماي شب سنگر
دليل تا سپيده رفتن و رفتن
نخواب اي حسرت سفره گل گندم
نباش تو دالوناي قصه سردرگم
نخواب رو بالش پرهاي پروانه
كه فرياد تو رو كم دارن اين مردم !
نخواب آروم گل بادوم نا باور
گل دلنازك خسته ، گل پرپر
نگو باد ولايت پرپرت كرده
دلاور قد كشيدن رو بگير از سر
دوباره قد بكش تا اوج فواوره
نگو اين ابر بي بارون نمي ذاره
مث يار دلاور نشكن از دشمن
ببين سر مي شكنه تا وقتي سر داره
نذاشتن هم صدايي رو بلد باشيم
نذاشتن حتي با همديگه بد باشيم
كتاباي سفيدو دوره مي كرديم
كه فكر شبكلاهي از نمد باشيم
نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب
نگو كو تا دوباره بپريم از خواب
بخون با من نترس از گلوله ي دشمن
بيا بيرون بيا بيرون از اين مرداب
نگو تقواي ما تسليم و ايثاره
نگو تقدير ما صدتا گره داره
به پيغام كلاغاي سيا شك كن
كه شب جز تيرگي چيزي نمي آره
نخواب وقتي كه هم بغضت به زنجيره
نخواب وقتي كه خون از شب سرازيره
بخون وقتي كه خوندن معصيت داره
بخون با من ، بيا با من، نگو ديره
سكوت شيشه هاي شب غمي داره
ولي خشم تو مشت محكمي داره
عزيز جمعه هاي عشق و آزادي
كلاغ پربازي با تو عالمي داره . . .
شهيار قنبري
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |
این وبلاگ روبرای دلم ساختم
وازهمه ی شما که نظرمی گذارید
صمیمانه تشکرمی کنم
